Oyununuzda ne olmadığını da yazın, yoksa sınır sürekli küçük evetlerle kayıyor

"Küçük bir şey bu, bir tane koysak bir şey olmaz" cümlesi tek başına zararsız olabilir, o tek feature oyunu genelde bozmuyor. Ama sorun o evetin sınırı biraz genişletmesi ve bir sonraki fikrin artık genişlemiş sınıra göre tartılması. Başta reddedilecek fikir artık oturuyor gibi görünüyor fakat oyunun bu kadar genişlemesi immersion'ı bozuyor

Bunun en büyük örneklerini live service oyunlarda görebiliyorsunuz. WoW mesela başladığı tonda değil, şu an oyunda birçok şey Disneyleşti ya da Destiny'de oyun hardcore FPS'ken son gelen Edge of Fate DLC'siyle oyuncuyu topa dönüştürüp puzzle çözdürüyor. Burada oyuncuların dediği şey "Tamam da kanka, n'alaka?" oluyor. Bunun adı da Fallout'un yaratıcısı Tim Cain'in deyimiyle creeping normality. Buna ters örnek olarak da mesela FFXIV var. En başından beri oyun bir theme park gibi ele alındığı için tonlarca farklı feature tek bir vücutta çalışabiliyor

Fallout'un ilk oyununda robot dediğiniz şey Mr Handy ve Robobrain, hantal, paletli ya da thruster'la havada duran ve zeki olabileceği aklınıza bile gelmeyen makineler. Ekipten Terminator hayranı biri ince endoskeleton robotu defalarca sokmaya çalışmış, Cain her seferinde geri çevirmiş ve sonunda bu Fallout değil demek zorunda kalmış. Fallout 4'te Diamond City'ye girer girmez dedektif robot Nick'e rastlıyorsunuz, arkasından da insandan ayırt edilemeyen synth'ler geliyor. Endoskeleton robot artık Fallout'ta normal, ve bir sonraki oyunda daha modern bir şey isteyen için gösterilecek örnek de hazır. Bu böyle giderse bir gün oyun Fallout'a benzemeyecek ve asıl appeal'ını kaybedecek

Arcanum 2 için yazılan design doc'ta da büyüyle teknolojiyi tek bir eşyada birleştiren bir cevher var. Cain buna da karşı çıkmış, çünkü Arcanum'un bütün gerilimi o ikisinin birleşmemesinden geliyor. Elfler teknolojiye karşı, cüceler teknolojiyi seviyor ama kendilerine saklıyor, insanlar ikisini de her yere yaymak istiyor. O cevher girdiği anda büyülü silah da mümkün oluyor teknolojiyi taklit eden büyü de, ve oyunu oyun yapan şey tek bir eşyayla kapanıyor

Oyuncu birkaç saat oynadıktan sonra bu oyunda ne olur ne olmaz bilmeli ya da kestirebilmeli. Skyrim gibi bir high fantasy oyunu oynarken ejderha yerine uçan daire inse tuhaf olurdu, Deus Ex'te karakterler büyü yapmaya başlasa tuhaf olurdu. O yüzden oyuna uyan konseptleri yazmak kadar uymayanları ve deneyip de beğenmediklerinizi de yazmakta fayda var. Çünkü geri dönüp baktığınızda yazılı bir sınır yoksa akla gelen her fikir oyuna girebiliyor ve kapsam şişiyor. Bir de oyunda eğreti duran bir feature/asset'i ısrarla oyuna yedirmeye çalışmak var. Günün sonunda o şey normalleşse bile eğreti durmaya devam ediyor çünkü insanlar visceral olarak temaları birbirine uydurmaya ve cohesion aramaya kodlu. Sırf iyi dursun diye verilen o uğraş da oyunu iyi yapmaya harcanacak zamandan yiyor

Yeni çıkacak yerli oyun Black State'te de bu kaymayı görebiliyorsunuz, oyun başladığı yerden bambaşka yerlere evrilmiş, en azından dışarıdan öyle görünüyor. Birbiriyle hiçbir cohesion'u olmayan mekanikleri alıp Sci-Fi uğruna birbirine mashuplayıp ortaya ilk bakışta hiçbir şey anlamadığınız bir oyun çıkmış. Maalesef şu ana kadar izlediğim hiçbir materyalinden oyunun ne olduğu konusunda bi fikir edinemedim, ne röportajlardan ne de oyunun kendi görsellerinden. Umarım oyunu oynayınca çok daha farklı olur

Buradan fikirlere kapıyı kapatın sonucu çıkmıyor. Sınıra dayanmak serbest, hayır denmesi gereken yer sınırın ötesi

Yazmadığınız sınırı en son gelen fikir çiziyor