Aslında en iyi fikrinizi yirmi yıl önce buldunuz, farkında değilsiniz

Metal Thunder'ın fikrini çocukluğumdan hazır aldım. Çocukken Call of Duty'nin AC-130 bölümünü oynayıp keşke bunun tamamı oyun olsa demiştim, yıllar sonra oturup onu yaptım. Duyuru tweetimi bile aynen böyle yazmışım, keşke CoD'un AC-130 mission'ları tam bir oyun olsaydı

Fikir arayanların takıldığı yer hep aynı, "önce iyi bir fikir bulmam lazım". Aylarca fikir aranıyor, bulunan her fikir de bir hafta sonra yeterince özgün gelmediği için çöpe atılıyor

Son zamanlarda en çok satan oyunların çoğunda özgün fikir yok, çocukluk takıntısı var. Nostalji dikkat ve dönüşümü aynı anda artıran nadir şeylerden biri. Yani hem oyununuzu tıklatıyor hem de tıklayanı satın almaya götürüyor. AAA'ler bile remakelerden geçilmiyor. Çoğu pazarlama aracı sadece birini yapıyor

Nostaljinin gücünün de bir formülü var. Anının ne kadar eski ve o dönemde ne kadar önemli olduğu belirliyor. En güçlü bölge 8 ile 18 yaş arasında yaşanmış ve üzerinden 10-20 yıl geçmiş anılar. Dinozorlar, trenler, karınca olmak, o yaşlarda insanın kafasına takılan ne varsa

Bu bandı bugün için hesaplayın. 2026'da yirmi yıl geri gitmek 2006, on yıl geri gitmek 2016 demek. Yani şu anda sıcak olan yer Wii'nin, ilk Minecraft dalgasının, Flash oyunlarının ve ilk iPhone oyunlarının çocukluğu. O yıllarda on yaşında olan biri bugün otuzunda, kendi parası var ve satın alma kararını kimseye sormuyor

Bunun neden işe yaradığını da anlamak lazım. O yaşta kurulan istekler hiç test edilmemiş oluyor. Yetişkin olarak beğendiğiniz şeyleri sorguladınız, gerekçelendirdiniz, bir kısmından vazgeçtiniz. Sekiz yaşındaki o saf isteğe hiç dokunulmadı, orada olduğu gibi duruyor

Fakat o isteğin arama hacmi yok, çünkü kimse böyle bir oyun aradığını bilmiyor. Benzer oyun listesine, wishlist datasına, keyword araştırmasına bakarak bulamazsınız, oralarda zaten var olan talep görünüyor. Bu talep siz gösterene kadar ortaya çıkmıyor, gösterdiğiniz anda da adam neden tıkladığını düşünmeden tıklıyor

Metal Thunder'ın konusu olan bölüm 2007'de CoD4 ile çıktı. Ben o aralarda 13 yaşındaydım, tabiri caizse ekrana salya akıtarak oynamıştım o zamanlar. Hala da dönüp oynadığımda en iyi iki bölüm Pripyat ve AC-130 bana göre. O zamanların çocukları şu anların yetişkinleri, 2007'de o yaşlarda olanlar bugün yirmi yedi ile otuz yedi arasında ve rahatlıkla bu nostaljiyi kaşıyan oyunlara para akıtabiliyorlar

Ben bunu hedefledim ve üstelik pazarda boşluk da vardı. Çocukluğumdaki oyunu değil, çocukluğumdaki isteği ön plana aldım. İkisi aynı şey değil, birincisi remake olur ve orada zaten oyunun sahibi var, hissiyatı güzel verip oyuna modern bakış açısı getirince de başarılı oldu

Bir de nostaljinin paylaştıran bir tarafı var. İnsan çocukluğuna dair bir şey görünce onu bilen arkadaşına "ulan ne oynardık be" diye gönderiyor. Co-op oyunlarda bu yüzden ekstra güçlü çalışıyor, hem hatırlatıyor hem çağırıyor

Ama tek başına yetmiyor, orada dikkatli olun. Nostalji sizi fazla dar bir yere de sıkıştırabiliyor. Sadece sizin ve sizinle aynı yıl doğan üç kişinin hatırladığı bir şeyi yaparsanız kitle yok. Aradığınız şey sizin kendi anınız değil, o yaş grubunun ortak anısı

Aynısı coğrafya için de geçerli ve burada çoğu kişi tökezliyor. Türkiye'de o yıllarda internet kafede oynanan şeyler bizim kuşağın ortak anısı, dışarıda karşılığı yok. Bandı doğru tutturup pazarı ıskalayabilirsiniz, aradığınız anı bir kuşağın değil bir ülkenin anısıysa o oyun sadece burada satar. Gidip 87. yerli Knight Online/Metin 2 denemesini yapmayın

Nostalji konunun kendisi olmak zorunda da değil, formu da olabiliyor. Rogue Duck'ta Dora'nın yaptığı tam olarak bu. Dinozor yapmıyorlar, eskiden tarayıcıda açıp on dakika oynadığınız o oyunun şeklini yapıyorlar. 6-12$ arası fiyat, tek bir net konsept, açar açmaz anladığınız bir şey. Sticker vari görseller ve snackable gameplay. İnsanlar en çok oyunları Flash oyunlarına benziyor diye vurmaya çalışıyor, halbuki çalışan şey tam olarak bu, eski Flash hissiyatına geçirilmiş modern bir kılıf

Nostaljiyi sadece grafiklerle ya da eski oynanışla karıştırmayın. Salt PSX görselleri yaptığınız zaman oyununuz düpedüz kötü görünüyor. Yapmanız gereken şey harmanlamak, PSX görünümüne modern bi soluk getirmek. Dümdüz eski görünen oyunlar pek yerden kalkamıyor ya da underwhelming oluyor

En çok patlanan yer UI/UX. İnsanlar ne kadar eskiyi istese de oynama alışkanlıkları o zamandan bu zamana çok değişti. Sakın eski oyunda çalıştı diye UI/UX'ı birebir almaya çalışmayın, ilk olarak modernize etmeniz gereken yer orası. Özellikle UX. Milattan kalma bir UX'i model alırsanız oyuncu ilk andan Alt-F4'ü çakıyor

Hedef kitlenizin bugün kaç yaşında olduğuna karar verin, 10-20 yıl geri sayın, o dönemde o yaştaki çocuğun neye takıldığını bulun. Kendi çocukluğunuzdan gitmek de en kolay yolu ama tek kişilik bir anı mı yoksa bir kuşağın anısı mı diye kontrol edin

Özgün fikirler en çok eski oyunlar üzerinden filizleniyor. 8 yaşında takıntı yaptığınız oyuna tekrar bir şans verin